نرگس آتش پرستی داشت شبنم می فروخت

                                با همان چشمی که می زد زخم، مرهم می فروخت

    زندگی چون برده داری پیر در بازار عمر

                                   داشت یوسف را به مشتی خاک عالم می فروخت

    زندگی این تاجر طماع ناخن خشک پیر

                                         مرگ را همچون شراب ناب کم کم می فروخت

    در تمام سالهای رفته برما روزگار

                                             مهربانی می خرید از ما و ماتم می فروخت

    من گلی پژمرده بودم در کنار غنچه ها

                                           گل فروش ای کاش با آنها مرا هم می فروخت

فاضل نظری

پس شاخه های یاس و مریم فرق دارند؟!

                                             آری، اگر بسیار، اگر کم فرق دارند

   شادم تصور می کنی وقتی ندانی

                                             لبخندهای شادی و غم فرق دارند

   برعکس می گردم طواف خانه ات را

                                                 دیوانه ها آدم به آدم فرق دارند

   من با یقین کافر، جهان با شک مسلمان

                                           با این حساب اهل جهنم فرق دارند

   بر من به چشم کشته عشقت نظر کن

                                            پروانه های مرده با هم فرق دارند!

فاضل نظری

    بوی باران تازه می آید، نکند بوی چشم تر باشد

    سخنی از وفا شنیده نشد، نکند گوش خلق کر باشد

    نکند عشق در برابر عقل، دست از پا درازتر باشد

    نکند پرده چون فرو افتد، داستان داستان زر باشد

    زیر این نیم کاسه های قشنگ، نکند کاسه ای دگر باشد

    نکند آنکه درس دین می داد، از خدا پاک بی خبر باشد

    همچو سرو ایستادن در این باد، نکند پاسخش تبر باشد

                                 محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند

     ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید

                                هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

وينستون چرچيل

 آلبر کامو

تقصیر دلم چیست اگر روی تو زیبا ست

                               حاجت به بیان نیست که از روی تو پیدا ست

    من تشنه ی یک لحظه تماشای تو هستم

                               افسوس که یک لحظه تماشای تو رویاست

 مـیـزی بـرای كـــار 

     كـاری بـرای تـخـت 

     تـختی برای خواب 

     خـوابی برای جـان

     جانـی برای مـرگ

     مــرگـی برای یـاد

     یـادی برای سنگ

     این بود زندگی!؟

شیشه ای می شکند

    یک نفر می پرسد :

    چرا شیشه شکست؟

    مادر می گوید :

    شاید این رفع بلاست

    یک نفر زمزمه کرد :

    باد سرد وحشی مثل یک کودک شیطان آمد

    شیشه ی پنجره را زود شکست

    کاش امشب که دلم مثل آن شیشه ی مغرور شکست

    عابری خنده کنان می آمد

    تکه ای از آن را برمی داشت

    مرهمی بر دل تنگم می شد

    اما امشب دیدم

    هیچ کس هیچ نگفت

    غصه ام را نشنید

    از خودم می پرسم :

    آیا ارزش قلب من

    از شیشه ی پنجره هم کمتر است؟

   دل من سخت شکست اما

   هیچ کس هیچ نگفت و نپرسید چرا ؟

در نهان به آنانی دل می بندیم که دوستمان ندارند و در آشکار از آنانی که دوستمان دارند غافلیم،شاید این است دلیل تنهایی مان.

زنده یاد دکتر علی شریعتی

Design by : Night Skin

RSS